دیر وقت بود. خورشید به کوههای مغرب نزدیک
می شد. حسنک درحالی که ضجه حیوانات را با لذت تماشا می کرد صدا کرد: “قاه…
قاه… قاه…” یعنی که اگر گرسنه هم باشید، به تخمم.
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم خرداد 1389ساعت 9:7 بعد از ظهر  توسط من و يك من
|
